Drugsinfo

Alles over drugs, risico's en gezondheid

Cocaïne

Cocaïne, kortweg coke, is een stimulerend middel. Het geeft een opgewekt, vrolijk gevoel.

Uiterlijk

Het is een wit kristalachtig poeder (cocaïne hydrochloride) en wordt verkregen uit de bladeren van cocaplanten (Erythroxylon Coca) die in Zuid-Amerika groeien. Van cocaïnehydrochloride kan weer een 'base' gemaakt worden door toevoeging van bijvoorbeeld natriumbicarbonaat of ammonia. Dit product wordt gekookte coke (base), crack, free base, zuivere coke, schone coke, bori, rock of simpelweg wit genoemd.

De werkzame stof is cocaïne hydrochloride.

Gebruik

  • Snuiven: het poeder wordt in een lijntje gelegd en met behulp van een kokertje, buisje of rietje in de neus opgehaald. De cocaïne komt snel in de hersenen;
  • Injecteren: opgelost in water kan cocaïne worden geïnjecteerd. De cocaïne werkt dan heel snel;
  • Basen: de base wordt gerookt met een pijpje. De cocaïne wordt heel snel in het lichaam opgenomen;
  • Chinezen: als de base vanaf folie wordt gerookt, wordt dit ' chinezen' genoemd. De rook die vrijkomt door het met een aansteker verhitten van de cocaïne wordt geïnhaleerd, maar het effect is minder heftig dan bij basen;
  • Roken: de cocaïne wordt samen met tabak tot een sigaret gerold en gerookt. Zo'n sigaret wordt een cokeblow, ploffie of cokejoint genoemd. Het effect van de cocaïne gaat (groten)deels verloren, omdat een groot deel al verbrand is voor het in de longen komt.

Geschiedenis

De cocaplant groeit in Zuid-Amerika. Volgens archeologen kwam het gebruik van de cocabladeren in Ecuador al vijfduizend jaar geleden voor. Philips II van Spanje schreef de Spaanse kolonisten voor dat zij de indianen cocabladeren moesten geven, omdat zij dan langer op het land konden werken.

In West-Europa werd echter niet gekauwd op de cocabladeren. Toen ontdekt werd hoe cocaïne uit cocabladeren kan worden gehaald, werd het populair in Europa. Vanaf de 19de eeuw werd het voorgeschreven als lokaal verdovingsmiddel of als middel tegen honger en vermoeidheid. Sigmund Freud heeft het middel in zijn therapie gebruikt.

Bron: Trimbos-instituut

Laatste wijziging: 01-07-2014